Permareksja, czyli uzależnienie od bycia na diecie!

Skrupulatnie liczysz kalorie, planujesz kolejne ograniczenia w diecie, a może zanim coś zjesz, musisz wszystko zważyć i upewnić się, że za dużo nie nałożyłaś(eś)? Uważaj, możesz cierpieć na permareksję!

Permareksja to zaburzenie odżywiania pokrewne do anoreksji. Określenie to wywodzi się z dwóch słów łacińskiego perman?re ? trwać i greckiego orexis – apetyt i polega na ciągłym byciu i myśleniu o diecie redukcyjnej. Oczywiście w samym byciu na diecie odchudzającej, zwłaszcza pod okiem specjalisty, nie ma nic złego. Problem zaczyna się wtedy, gdy gdzieś w tym wszystkim tracimy kontrolę, a nasze myśli krążą tylko wokół kolejnych diet, które i tak nie dają nam takich efektów, byśmy odczuwali satysfakcję.

Kolejne diety mogą powodować niedobory składników odżywczych w naszym organizmie, a w efekcie prowadzić np. do anemii. Nieświadomie możemy doprowadzić do niedożywienia, które będzie sprzyjało wielu chorobom, jak np. osteoporozie, zaburzeń hormonalnych, metabolizmy, czy układu nerwowego. Drastycznie może się też osłabić nasza odporność. Oprócz skutków zdrowotnych, permareksja wpływa też na nasze otoczenie. Ciągłe skupienie na dbaniu o sylwetkę nie sprzyja życiu rodzinnemu, czy towarzyskiemu. Kolejne niepowodzenia w utracie zbędnych kilogramów powodują irytację i zabierają coraz więcej czasu.

Zaburzenie to najczęściej zaobserwować można u osób młodych, zwłaszcza kobiet, często posiadających nadwagę. Częściej występuje u modeli i artystów. Przyczyną permareksji może być niestabilność emocjonalna, problem z samoakceptacją, niska samoocena, wysokie ambicje i brak samokontroli. Charakterystyczna jest też silna potrzeba akceptacji ze strony otoczenia, która często utożsamiana jest przez permarektyka z niską masą ciała. Kluczowe jest jednak to, że nawet zmniejszenie masy ciała nie powoduje zadowolenia u osoby cierpiącej na permareksję. W konsekwencji wszystko to może prowadzić do anoreksji.

Postępowanie z osobą cierpiącą na permareksję jest podobne, jak z osobą cierpiącą na inne zaburzenia odżywiania. Istotna jest tutaj współpraca psychologa, dietetyka i lekarza. Również otoczenie permarektyka jest ważne. Potrzebuje dużo wsparcia ze strony bliskich, akceptacji i motywacji do zmian. Często mogą też pomóc grupy terapeutyczne. Na pewno jest to proces, który wymaga czasu.

Źródła:

  • http://uvmresearchbigorexia.blogspot.com/2010/04/permarexia-and-adonis-complex.html
  • http://chat.edu.pl/app/uploads/2017/01/studia_z_teorii_wychowania_tom_v_2014_2_9.pdf#page=125
  • https://www.degruyter.com/downloadpdf/j/pjfns.2013.63.issue-3/v10222-012-0078-0/v10222-012-0078-0.pdf

 

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *